Is al meer dan 20 jaar actief als pianotechnicus. Hij speelde als kind piano en begon zich later te interesseren voor de technische kant. Hij ging bij een oude schoolvriend in de leer en daarnaast een dag in de week in Amsterdam naar school, de enige opleiding in pianotechniek die er destijds was. Daar ontving hij bij het afstuderen echter geen diploma, maar aalleen getuigschriften.

Tegenwoordig geeft hij samen met een collega cursussen op gebied van PTD, de methode van Stanwood om vleugel- en pianomechanieken te balanceren.

Daarnaast is hij zelfstandig ondernemer, en heeft een eigen werkplaats op Goeree-Overflakkee.

Verder is Frans nog altijd actief pianist: hij speelt in een bigband en in een jazzcombo.

Zit al bijna 36 jaar in de pianotechniek. Dat hij iets met muziek en ambachten wilde doen wist hij al op jonge leeftijd, maar pianotechniek was niet zijn eerste keus. Gek eigenlijk, want als kind zat hij al op een krukje naast de pianostemmer om mee te kijken als die aan het werk was. Tijdens een propedeutisch jaar waar hij de opleiding Muziekinstrumentenbouw overwoog, kwam zijn moeder met het idee om toch eens contact op te nemen met hun oude pianostemmer en dat deed hij. Bij die tachtigjarige man leerde Henk het vak kennen. Hij kon daar echter niet in dienst genomen worden, dus vond hij een baan bij een grote pianozaak bij hem in de buurt om zoveel mogelijk ervaring op te doen. Na anderhalf jaar voornamelijk de ene na de andere piano en vleugel nieuw te besnaren en zo ook te leren stemmen, besloot hij dat het genoeg was en begon voor zichzelf in Groningen. Het was toen zijn oude leermeester ging stoppen, dat Henk terugkeerde naar Rotterdam om de overgebleven klantenkring over te nemen. Al gauw besloot hij zelf ook vakmensen te gaan opleiden. Inmiddels heeft hij een werkplaats in Den Haag, een winkel in Zeist, levert in een internationaal samenwerkingsverband zijn eigen merk vleugels en reist hij het hele land door om klanten te bezoeken. In 1995 nam Henk het initiatief om de VVPN op te richten. Sindsdien is hij bezig een voorbeeld te stellen voor branchegenoten, en daar is deze stap om mee te doen aan het EVC-traject onderdeel van.

Wist eigenlijk nooit zo goed wat hij wilde worden, en heeft daarom veel verschillende dingen geprobeerd; van elektronicus tot buschauffeur en uiteindelijk pianotechnicus. Toch was de interesse in piano's er al vanaf jonge leeftijd. Hij kreeg een piano in bezit die het niet goed deed en besloot die op te knappen; wat hem toen niet lukte! Ook het feit dat hij al van jongs af aan piano speelt, maakt de uiteindelijke keus om pianotechnicus te worden geheel niet verwonderlijk. Die beslissing nam hij op zijn dertigste en ging toen in Amsterdam naar school. Bij zijn afstuderen daar ontving hij getuigschriften, diploma's daar deden ze niet aan.

Daarnaast heeft Jaap sinds de begintijd van de VvPN een actieve rol in het ontwikkelen van zowel de vereniging als de pianobranche.